Czas przeszły dokonany

Czas przeszły dokonany ukazuje jak tereny ziemi Mińskiej milkną, gdy ich mieszkańcy opuszczają je – starsi naturalnym biegiem rzeczy odchodzą, a młodzi wyjeżdżają w poszukiwaniu innego życia. W momencie, gdy decyzje odrywają ich od znanych adresów i przepadają w zgiełku miast, na rodzinnych domach osiada czas. Przemijanie staje się widoczne w postaci odprysków farby, pozostałych przedmiotów, fotografii na ścianach oraz ciszy, zastępującej codzienność. Pozostawione rzeczy przypominają o tym, że w domu pozostawiamy stare sny, marzenia i wspomnienie, ale gdy decydujemy się na powrót, nie zawsze je odnajdujemy.  Niejednokrotnie bowiem nie ma już do czego wracać. Dom rodzinny stał się pusty, miejsce obce, a pamięć o nim bardziej wyobrażeniem niż rzeczywistością. Nie same mury dają nam beztroskie wspomnienia, lecz również, a może przede wszystkim ludzie i emocje towarzyszące życiu. Niezliczone ilości opustoszałych mieszkań w blokowiskach, nie przechowują takiej ilości wspomnień co właśnie domy.
Prezentowane przez Autorkę prace są tego odzwierciedleniem – zestawiają ze sobą sylwetki ludzkie z opuszczonymi domostwami, tworząc w ten sposób historie o ruchu i zatrzymaniu jakie mają miejsce na naszych ziemiach, a o których sami nie zdajemy sobie sprawy uczestnicząc w gonitwie o lepsze jutro.

Jakub Kobylarz

Od Autorki

Prezentowany cykl zdjęć jest dla mnie emocjonalną wędrówką w przeszłość. Sportretowani ludzie, których spotykałam, często dzielili się ze mną swoimi historiami, zapadającymi głęboko w pamięć. Domy – puste, zapomniane, czasem wyglądające jakby ktoś wyszedł tylko na chwilę, ale już nie wrócił, opowiadały mi bezgłośnie o życiu jakie w nich tętniło. Powstające w nich kadry nie były w żaden sposób aranżowane, odzwierciedlają to co zastawałam, to co dom chciał mi o sobie opowiedzieć.